بن بست

شوهر هما خانوم

aghlmand — Mon, 05 Oct 2009 13:03:50 GMT

دیشب رفتم خونه سید میران سرابی .

خونه به هم ریخته بود آهو نبود بچه ها گریه میکردن.

همسایه ها می گفتن مشهدی آهو رو از خونه بیرون کرده.

لب حوضچه نشستم ،هما از پله های اطاق پایین اومد.

به من نگاه میکرد ،گفتم میران کجاست؟

گفت:نمیدونم رفته بیرون.

گفتم چرا جلوشو نگرفتی؟

گفت: تو میدونی چرا.

گفتم باید یه کاری کرد .

گفت:نمیخوام کاری بکنم این تقدیر ماست. من و تو.

ته خط

aghlmand — Fri, 18 Sep 2009 20:13:50 GMT

روزي كه اومد...

روزي كه گفت ميمونه...

روزي كه گريه كرد...

روزي كه التماس كرد...

روزي كه كمك خواست...

روزي كه رفت...

روزي كه تنها شدم...

روزي كه برگشت...

روزي كه دوباره رفت...

روزي كه ...

راننده:خانوم رسيديم.

من:چي آقا؟

راننده :رسيديم بايد پياده شين.

من:ولي...ولي من اينجا رو نميشناسم آقا مطمئنين درست اومديم؟

راننده:بله خانوم اينجا همون آدرسيه كه شما گفتين.

من:اما من اصلا اينجا رو نميشناسم ميترسم.

راننده:من از اين جلوتر نميتونم برم خانوم.

من:اينجا جايي نيست كه من ميخواستم برم.

راننده:بايد پياده شين،اينجا ته خطه...

صدای تنهایی

aghlmand — Sat, 29 Aug 2009 08:53:00 GMT

صدای باز شدن پنجره ای اومد ...

من :کی بود؟

صدا:یه دوست .

من:نمیشناسمت،چرا از پنجره اومدی؟

صدا:تو همه درها رو بستی.

من:کجایی ، چرا نمیبینمت؟

صدا:ما نمیتونیم همدیگه رو ببینیم.

من:چرا؟از چی میترسی؟

صدا:نمیترسم فقط میخوام مطمئن بشم.

من:از چی؟

صدا:از این که تو تنهایی .

من:آره من تنهام تنهای تنها.

صدا:به من نگاه کن.

من:کجایی ؟ من نمیبینمت

صدا:همین جا پیش تو .

من:چقدر دوری

صدا:هر وقت تو بخوای من کنارتم

من:قول میدی تنهام نذاری؟

صدا:نه

من:چرا؟

صدا:قول بی عمل به کسی که عاشقشی یعنی خیانت!!!!

تب تلخ

aghlmand — Tue, 21 Jul 2009 08:17:18 GMT

خدا ما رو براي هم نميخواست

فقط ميخواست همو فهميده باشيم

بدونيم نيمه ما مال ما نيست

فقط خواست نيمه مونو ديده باشيم

تمام لحظه هاي اين تب تلخ

خدا از حسرت ما باخبر بود

خودش ما رو براي هم نميخواست

خودت ديدي دعامون بي اثر بود

چه سخته مال هم باشيم و بي هم

ميبينم ميري و ميبيني ميرم

تو وقتي هستي اما دوري از من

نه ميشه زنده باشم نه بميرم

نميگم دلخور از تقديرم

اما

تو ميدوني چقدر دلگير اين عشق

فقط چون دير بايد ميرسيديم

داره رو دست ما ميميره اين عشق

من مي ترسم

aghlmand — Sat, 11 Jul 2009 08:25:55 GMT

تو به راه خود مي روي و من به راه خود….
ديدار ما به دياري ديگر…
آنجا كه نه خانه اي باشد و نه حتي ويرانه اي
كه لختي در آن درنگ كنيم …
مي روم
برو
صحبت از هر چيز ميان ما نابجا بوده است .مي داني كه چه مي گويم ؟
ما يك عمر بيهوده خويش را تكرار كرده ايم و باور داشته ايم كه زندگي ، زنده بودن است
و يك كيسه پرتقال …
در آستان خانه اي با حوض سفالين
اين خانه را آتش مي بايدش زد
آنجا كه تصوير تازه اي نيست
…
ما چه خوب نقاش شده ايم ، نگارينه اي را به دست بي بركت رنگي افزودن
نه در زمانه شوكت نقاشي كه در گاه بساطي هاي تابلو فروش …
در لحظه هاي تلخ فقر
با لباسهاي تاناكورا
با كفش هاي سوراخ
و جيب هاي پاره
كه با زور دست هاي جستجوگر بكارت از كف داده اند..!
…
خوب بود دردي نبود و ما هنرمند بوديم!
تابلو مي كشيديم و نمي فروختيم…
زندگي مي كرديم و دوست مي داشتيم
و ديگر هيچ
…
من مي ترسم كه احساس امروزينم ، موهبت فقيري باشد و نگاه حسرت آميزي كه به لبو هاي داغ كرده ام
من مي ترسم كه آسمان را اگر مي بينم ، با چشمي روشن از انزوايي بي مقدار باشد و نه با دركي كه هديه اي عاشقانه است
من مي ترسم …
پس برو اي همراه من
كه ما – من و تو – بيهوده بساط كرده ايم
خويش را…

شاعر:....

براي من، براي تو ، براي ندا

aghlmand — Tue, 23 Jun 2009 08:04:18 GMT

دايي بهروز

مامان هر وقت از تو حرف ميزنه بغض ميكنه ، ميگه وقتي ميرفتي 18 سالت بوده ،ولي آقايي بودي واسه خودت ، يه دفعه زخمي برميگردي ولي كسي حريفت نميشه كه ديگه نري .

كوچيك كه بودم از مامان پرسيدم:

دايي چرا رفت؟

گفت:به خاطر تو مينا ، سميه، علي ،جلال، به خاطر دوستات .

كلي ذوق كردم ، رفتم به دوستام گفتم دايي من به خاطر شماها جنگيده .

بزرگ تر كه شدم به الهه و محمد كه با تعجب به قيافه هاي ماتم زده ما سر مزارت نگاه ميكردن گفتم: دايي بهروز به خاطر ايران از خودش گذشت ، به همديگه نگاه كردن و سرشونو تكون دادن يعني منظورمونفهميدن گفتم:دايي بهروزبه خاطر شما ،عليرضا ،هادي ،مهدي ، شيوا ، به خاطر دوستاتون رفته جنگيده .

دايي بهروز

صبح كه خواستم بيام بيرون مامان نگران بود كلي بهم سفارش كرد كه كاري به كسي نداشته باش ، خدا جاي حق نشسته ، زود برگرد خونه ، تواين شلوغيا نري ، تا دم در با اين حرفا بدرقه م كرد .

ساعت 4ونيم بود، كيفم رو دوشم بود، مقنعه م سرم بود ، سرم گرم اتفاقات دفتر بود ، نفهميدم چي شد فقط ديدم يه جفت پا با فاصله ي چند سانت روبه رومه يه چوب رو تخت سينه م .

سرمو آوردم بالا، به زحمت 17سالش ميشد ، زل زده بود تو چشمام هلم داد عقب

گفت: اين دفعه ي دومه كه داري از اين خيابون رد ميشي .

انگار فكم قفل شده بود ، هيچي نگفتم.

يه قدم ديگه هلم داد عقب

گفت: گمشو تا ...

سرم گيج ميرفت ، چشمام ميسوخت ، دلم بيشتر ميسوخت ، پاهام سنگين شده بود ، يكي برام ماشين گرفت ، رسيدم.

دايي بهروز

نه مرگ گفتم نه درود ، پس چرا تحقير شدم ؟

مامان فهميد ، بغضش تركيد ، گريه كرد ، براي من ، براي تو ، براي ندا.

نام:دايي بهروز

محل شهادت: شلمچه

تاريخ شهادت: ارديبهشت 61عمليات بيت المقدس مقدماتي

زیتون

aghlmand — Mon, 22 Jun 2009 09:31:46 GMT

نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388 ساعت 12:51 شماره پست: 56

روي اسكله بودم ، يك شيشه زيتون دستم بود ، زيتون ميخوردم ، دونه هاشو مينداختم تو آب و به ماهي هايي كه دورش جمع ميشدن نگاه ميكردم.مردي كنارم بود.

مرد: منم زيتون دوست دارم.

من: زيتون يعني زندگي ، وقتي زيتون ميخورم حس ميكنم خوشبختم.

مرد:من خوشبخت نيستم،ميخوام خودمو بندازم تو آب.

من: مگه زيتون دوست نداري؟

مرد:چرا، ولي من با زيتون خوشبخت نميشم.

من:يه دونه زيتون بخور بعد خودتو بنداز.

مرد: اگه همشو بدي به من شايد خودمو نندازم تو آب .

من: باشه همش مال تو.

شيشه زيتونو دادم به مرد خودمو انداختم تو آب ، مردم.

کابوس

aghlmand — Mon, 22 Jun 2009 08:30:44 GMT

نوشته شده در شنبه بیست و دوم فروردین 1388ساعت 9:10 توسط بهاره عقلمند

ديشب كابوس ديدم .

رفته بودم رستوران غذا سفارش دادم ، باقالي پلو با گوشت ، ژله ، سالاد با سس فراوون ، ايستك استوايي .

گارسون : خانوم ما فقط ميتونيم به شما سالاد بديم با يه مقدار گوشت بدون چربي آب پز شده .

من : يعني چي آقا غذا ندارين در رستورانو تخته كنين .

گارسون: خانوم ما غذا داريم به شما نميتونيم سرويس بديم.

من : منظورتون چيه مگه من قاتل باباي صاحب رستورانم .

گارسون: نخير خانوم شما چاق هستين .

من: چي ميگي آقا حالت خوبه ؟

گارسون: بخش نامه اومده رستورانا بايد به افراد چاق با توجه به اضافه وزنشون غذا بدن ، به نظر من شما فقط بايد سالاد بخورين با گوشت آب پز .....

علی آقا خیلی مردی

aghlmand — Mon, 22 Jun 2009 08:28:50 GMT

نوشته شده در شنبه بیست و نهم فروردین 1388ساعت 15:5 توسط بهاره عقلمند

وقتي علي آقا چايي مياره ...

من: دستت درد نكنه علي آقا.

علي آقا: نوكرتم.

وقتي علي آقا ميخواد بره خريد...

علي آقا: شما چيزي نميخواين؟

من: چرا ، مثل هميشه يه ماست ليواني ، مرسي علي آقا .

علي آقا:نوكرتم.

وقتي علي آقا ظرف غذامو ميشوره ...

من : علي آقا خودم ميشستم دستت درد نكنه.

علي آقا : نوكرتم.

وقتي علي آقا زمينو جارو ميزنه ...

من: خسته نباشي علي آقا .

علي آقا : نوكرتم.

وقتي علي آقا هست ما ميريم...

من: خداحافظ علي آقا.

علي آقا : نوكرتم خداحافظ.

من: علي آقا خيلي مردي.

عروسک خالی

aghlmand — Mon, 22 Jun 2009 08:27:34 GMT

نوشته شده در دوشنبه سی و یکم فروردین 1388ساعت 14:46 توسط بهاره عقلمند

عروسك پشت ويترين بود . خوشحال بود همه دوسش داشتن تا وقتي اون اومد عروسك نمي خواست باهاش بره دلش براي دوستاش تنگ ميشد اما رفت چشماشو بست .

عروسك : اونجا پشت ويترين دلم ميگرفت اما حالا تو هستي من تنها نيستم .

اون: تو عروسك مني فقط مال مني ميخوام بذارمت يه جايي كه هيچ كس بهت دست نزنه.

مهمون اومد عروسك به مهمون خنديد اون ناراحت شد دلش گرفت عروسك غصه خورد.

اون: چرا نگاش كردي مگه تو مال من نيستي؟

عروسك: تو منو گذاشتي جايي كه همه نگام ميكنن من خسته شدم.

اون: اصلا چشمات بهت نمياد درشون ميارم ميذارم يه گوشه اي اينجوري بهتره.

عروسك : ولي من اينجوري جايي رو نميبينم .

اون: خودم مواظبتم.

اون همش عروسكو دستمالي ميكرد عروسك درد داشت ولي چيزي نميگفت آخه نميخواست اون غصه بخوره.

عروسك هميشه تنها بود اون ميرفت جايي كه عروسك نميدونست كجاست. عروسك دلش گرفت روي پاهاش وايساد يه قدم دو قدم افتاد نميديد. همون جا موند.اون اومد.

اون: چرا اينجايي چرا از جات تكون خوردي؟

عروسك: حوصلم سر رفته بود ميخواستم برم بيرون پيش دوستام .

اون : تو كه بدون من جايي نميتوني بري خودم ميبرمت.

عروسك: كي ميريم ؟

اون: زوده زود حالا بذار پاهاتو دربيارم بذارم كنارت خوشم نمياد ازشون.

عروسك تنها بود به دوستش زنگ زد اون اومد عروسك ترسيد .

اون: با كي حرف ميزدي؟

عروسك: با دوستم ،دلم براش تنگ شده بود .

اون: دوستات ديگه نميخوان تو رو ببينن .

عروسك: من خيلي غصه ميخورم چرا پيشم نميموني؟

اون: من كار دارم ،ميدوني اگه دستات نباشن قشنگ تري منم بيشتر دوستت دارم.

عروسك ديگه چيزي نگفت. اون ديگه نيومد . عروسك ميخواست بره اما نميشد ،نميتونست . عروسك خالي بود فقط يه ضبط صوت تو دلش بود اما عروسك ديگه اونم نميخواست ، آرزو ميكرد يه نفر اونو از دلش دربياره .